عبد الله بن محمد ابن ناقيا ( ابن ناقيا البغدادي ) ( مترجم : ميرلوحى )
392
الجمان في تشبيهات القرآن ( فارسى )
هرگاه « دبران » طلوع كند زمينهاى سخت هموار مشتعل مىشود و آتش مورد بىميلى قرار مىگيرد و آبگيرها مىخشكد و كودكان خويشتن را هر جاى خواهند مىافكنند . اذا طلع الدلو . . . ص 221 هرگاه ستاره دلو طلوع كند درباره شتران نگرانى دست مىدهد و خر وحشى بچه مىاندازد و شخص آسوده خاطر به دنبال خوشگذرانى مىرود . اذا طلع السماك . . . ص 217 هرگاه ستاره سماك طلوع كند ، شدت گرما رخت بر مىبندد و ازدحام بر سر آب كاهش مىيابد . اذا طلع الشرطان . . . ص 203 هرگاه ستاره شرطان برآيد ، روزگار اعتدال يابد و به وطنها بازگشت حاصل آيد و همسايگان براى يكديگر هديه مىفرستند . اذا طلع الغفر . . . ص 217 هرگاه « غفر » طلوع كند ، لرزه بر اندام مسافران مىافتد و سبزى و خرمى زايل مىشود و آتش در ديده نيكو آيد . اذا طلع القلب . . . ص 218 هرگاه ستاره قلب طلوع كند ، زمستان مانند سگ مىآيد و بياباننشينان را اندوه فرا مىگيرد و امكان مقاربت حيوان نر ، جز با حيوان ماده چاق و فربه تحقق نمىيابد . اذا طلع النجم غديه . . . ص 207 هرگاه « نجم » در بامداد كوتاهى طلوع كند ، شبان به دنبال مشكى كوچك مىرود . اذا طلع النجم عشاء . . . ص 206 هرگاه نجم ( ستاره ثريا ) شباهنگام طلوع كند ، چوپان به دنبال پوشش مىرود . اذا طلع النجم فالحر . . . ص 206 هرگاه نجم ( ستاره ثريا ) طلوع كند ، گرما به اوج مىرسد و گياه خرد مىشود و خران وحشى در رنج و مشقت مىافتند . اذا طلع النجم لم يبق . . . ص 207 هرگاه « نجم » طلوع كند آفتى روى زمين نباشد جز اينكه رفع گردد .